Tenen lezen

Het doel van tenen lezen is mensen een spiegel voor te houden. De tenenlezer geeft geen waarde-oordeel. Er bestaan geen goede of slechte tenen. Iemand is zoals hij is en dat is goed! De tenenlezer observeert en constateert sterke en zwakkere kanten van iemands persoonlijkheid. Dat te weten kan helpen bij de bevordering van de gezondheid en zonodig het herstel daarvan. Wanneer de persoon in kwestie verandert, zal ook de stand van de tenen veranderen. Hier gaat het om "gezonde" tenen. Vergroeide tenen van een patiënt met bijvoorbeeld reumatoïde artritis kunnen niet gelezen worden.

Tenen lezen begint bij het bekijken of rechter en linker voet, wat betreft de stand van de tenen, er ongeveer hetzelfde uit zien. De rechter voet staat voor het verstandelijke en de linker voor de emotionele kant van de persoon. Is er sprake van harmonie of niet? Staan de tenen in een rechte lijn, dan verloopt de energie vloeiend van de ene teen in de andere. Is de grote teen langer dan heeft men te doen met “praters”. Als ze maar kunnen praten, het maakt niet uit waarover. Is de grote teen korter dan is er meer energie dan men kan verwerken. Mensen kunnen wat “chaotisch” zijn; ze springen van de hak op de tak. Gaan de tenen aan het einde uit elkaar dan begint de eigenaar van deze tenen ergens aan maar halverwege bedenkt hij zich. Uiteindelijk zal het er toch niet van komen. Is er ruimte aan het begin van de tenen en raken de uiteinden elkaar, dan hebben mensen geleerd snel te reageren. Voornemens komen snel tot uitvoering. Mensen met beweeglijke tenen hebben vaak een beweeglijke geest. Zij kunnen gemakkelijk meevoelen en meegaan met de ander. Mensen met starre ideeën hebben vaak minder beweeglijke tenen. Leren deze mensen wat makkelijker met alles omgaan dan worden ook de tenen beweeglijker. Midden in een belangrijk veranderingsproces (verhuizing, echtscheiding, nieuwe baan), kunnen de tenen zich intrekken. Dit geldt eveneens voor mensen die “ja” zeggen maar hun eigen gang gaan.

Na de beoordeling van beide voeten in z’n geheel, komen de grote tenen aan de beurt. Zij staan voor communicatie; de rechter voor vreugde en de linker voor communicatie over verdriet. Staan de grote tenen tegen de tweede teen aan, dan kan men snel reageren; is er ruimte tussen, dan heeft men tijd nodig. De laatst genoemden moeten er nog een nachtje over slapen. Het zijn de mensen die de volgende dag opbellen met de mededeling dat zij er nog eens over hebben nagedacht maar ……..
Dan hebben we de hallux valgus. Iedereen kent ze; de knobbels aan de zijkant van de voet bij de grote tenen. Zelfs bij dichte schoenen zijn ze door de schoenen heen te zien. Ze worden altijd aan beide voeten gevonden. Het zijn erg enthousiaste mensen; ze lopen snel voor iets warm. Ze zijn erg dienstbaar en hoe groter de hallux valgus hoe meer dit ten koste van gaat van henzelf. Zij kunnen geen “nee” zeggen. Wil je iets van deze mensen gedaan krijgen en is de hallux valgus rechts groter dan moet de hulpvraag verstandelijk gesteld worden. Is de hallux valgus links groter dan sorteert een emotionele vraagstelling meer effect. Worden deze mensen geopereerd, maar verandert er niets aan hun dienstbare instelling, dan zal na verloop van tijd de teen weer scheef gaan staan. Het is van belang dat zij leren hun eigen grenzen te stellen en te bewaken.

Vooral op de nagels van de grote tenen zijn vaak ribbels te zien. De ribbels laten zich onderverdelen in minder of meer, in ondiep en diep. Verticale (in de lengterichting) ribbels zeggen iets over de stofwisseling. Zijn er horizontale ribbels dan wijst dit op emotionele gebeurtenissen in de afgelopen periode. Deze laat zich globaal berekenen. De teennagel groeit in ongeveer een jaar uit. Zitten de ribbels halverwege dan is er ongeveer een halfjaar geleden een emotionele beleving geweest. De mensen die de tenen tegen elkaar aan hebben staan weten direct waar het om gaat. Mensen die ruimte hebben naast de grote teen moeten even nadenken over welke gebeurtenis het zou kunnen gaan. Uiteraard dient hier zorgvuldig mee om te worden gegaan. De grote tenen hebben ons veel te vertellen, het zou echter te ver voeren er meer over te zeggen.

Van de grote teen gaan we aan de rechter voet naar de tweede teen ernaast. Dit is de wens-teen. Is deze langer dan de grote teen, dan weet de eigenaar van deze teen heel erg goed wat hij wil. De teen daarnaast is de doe-teen. Mensen met veel daadkracht hebben een mooie lange middelste teen. Deze teen staat ook voor agressie. Zodoende kan iemand goed in actie komen maar hij kan ook heel erg boos worden. De vierde teen staat voor gehechtheid en controle. Een vierde teen die kijkt naar de grote teen, laat zien dat men het verleden niet helemaal los kan laten. Het kan ook zijn dat de eigenaar van de teen probeert alles (soms krampachtig) onder controle te houden. De kleine teen staat voor angst en onzekerheid. Is deze teen verstopt onder de vorige dan is er sprake van onzekerheid en laat men niet alles direct zien. Is deze teen een beetje “opgeblazen” dan heeft men buien van angst en paniek.

De tweede teen van de linker voet staat voor het gevoel; de wijze waarop men omgaat met emoties. De derde teen is de creativiteits-teen. Met creativiteit wordt niet alleen bedoeld dat men kunstschilder, bekend schrijver of architect is. Creativiteit heeft ook te maken met “kleine” dingen zoals het in eigen huis een gezellige sfeer kunnen scheppen of de wijze van omgang met kleine conflicten. Veelal zijn het mensen die zichzelf niet creatief vinden, maar de omgeving vindt dat wel. De vierde teen is de liefde-teen. Met liefde wordt ook hier weer meer bedoeld dan de liefde voor je geliefde, je gezin en omgeving. Er kan ook liefde zijn voor datgene waar je dagelijks mee bezig bent. Vormt deze teen een mooi koppel met de vorige, dan gaan liefde en creativiteit hand in hand. De linker kleine teen staat voor optimisme en vertrouwen. Hoe rechter hoe meer vertrouwen er in de toekomst is. Een grote optimist heeft hem niet alleen recht maar ook nog mooi rond aan het uiteinde.

De kleine teentjes hebben soms de neiging om te kantelen, te draaien of onder te duiken. Er is dan sprake van onzekerheid of angst die men liever niet wil voelen en zeker niet wil laten zien.

Verder kennen we de zwemvliezen als bijzonder fenomeen: het verbonden zijn van twee tenen door middel van de huid. De twee energieën van deze tenen zijn wel heel erg goed met elkaar verbonden. Zit er bij voorbeeld tussen de wens-teen en de doe-teen een zwemvlies dan kan de wens heel snel worden omgezet in actie; het willen en doen volgen onmiddellijk na elkaar.

Regelmatig komt het voor dat mensen hun eigen voeten niet mooi vinden. “Ik heb heel rare voeten hoor!”, krijg je dan te horen. Jammer; alle voeten zijn namelijk uniek. Ze hebben hun eigen verhaal. Tenen lezen is bovendien een prachtig hulpmiddel om tot oplossing van een probleem te komen. Tenen krijgen vervolgens de gelegenheid te veranderen.

Op mijn AstroChakras pagina heb ik een artikel geschreven over Chakra's, Tenen & Astrologie, misschien intressant om te lezen als je naar meer verdieping zoekt ;)

Bron: Gezondbeterworden.nl

Synesthesie leidt tot het zien van ‘aura’s’

Geschreven door Caroline Hoek

Sommige mensen beweren dat ze aura’s zien en dat is nu wetenschappelijk te verklaren: het is synesthesie.

Aura’s zijn energievelden die u omringen. Sommige mensen beweren dat ze die kunnen zien. Ze kunnen er zelfs aan aflezen hoe het met u gaat. Sommigen geloven er heilig in. Anderen vinden het maar kwakzalverij. Ook wetenschappers hebben zich nu aan het onderwerp gewaagd en komen met een wetenschappelijke verklaring.

Synesthesie

Ze ontdekten namelijk dat de meeste mensen die aura’s kunnen zien, ook een vorm van synesthesie hebben. Dit zorgt ervoor dat verschillende delen van het brein die verschillende soorten prikkels verwerken met elkaar worden verbonden. Zo kan het deel van het brein dat geluiden verwerkt bijvoorbeeld verbonden raken met het deel dat smaken verwerkt. Het resultaat: mensen kunnen een geluid proeven. “Deze extra verbindingen zorgen ervoor dat er verbanden worden gelegd tussen delen van het brein die normaal gesproken niet met elkaar verbonden zijn,” vertelt onderzoeker Gómez Milán.

Schilders

En hun onderzoek wijst erop dat veel mensen die aura’s kunnen zien ook een vorm van synesthesie hebben. “Niet allemaal,” zo benadrukken de onderzoekers. “Maar het komt onder hen veel vaker voor.” Net zoals syntesthesie ook vaker voorkomt onder schilders.

Verbindingen

De onderzoekers bestudeerden meerdere mensen die aura’s konden zien. Eén van die mensen was Esteban Sánchez Casas. Hij beweert meerdere paranormale krachten te hebben, waaronder de vaardigheid om de aura’s van mensen te zien. “Maar dit is in feite een duidelijk geval van synesthesie,” stellen de onderzoekers. Het deel van zijn hersenen dat gezichten moet herkennen, is verbonden met het deel dat kleuren verwerkt. De extra verbindingen zorgden er ook voor dat de man pijn die anderen werd aangedaan kon voelen. Bovendien was hij zeer empathisch. “Deze vaardigheden zorgen ervoor dat mensen die een vorm van synesthesie hebben anderen het gevoel geven dat ze ze begrijpen,” zo schrijven de onderzoekers. “Hoewel sommige genezers dankzij synesthesie echt de aura’s van mensen kunnen zien en de pijn van anderen kunnen voelen, zijn er ook genezers die denken dat ze in staat zijn om anderen te genezen, maar zij misleiden zichzelf, want synesthesie is slechts een subjectieve en opgesmukte perceptie van de werkelijkheid.”

Het volledige onderzoek is terug te vinden in het blad Consciousness and Cognition.

Bron: Scientias.nl

Dit wetenschappelijke verklaring biedt een verklaring voor veel mensen die aura's zien. Waar ze echter geen rekening mee houden is dat het zintuig ''zien'' bij mensen die aura's zien verbonden is met een 6e zintuig, zoals voelen wat andere mensen voelen. Op deze mannier ''zie'' je wat jij voelt bij de energie van andere mensen. Deze verklaring gaat zoals het onderzoek zegt ook niet op voor alle mensen die aura's zien. En als ik mijn conclusie dan een klein beetje anders. Dit onderzoek is een geweldige stap in het ontdekking van de verbinding tussen spirituele gavens en de menselijke hersens.

Astrotherapie

Astrotherapie is een mengeling van astrologie en psychotherapie, die de psychische problematieken probeert te behandelen met behulp van zowel psychotherapeutische vaardigheden als astrologie. Naast bekende psychologische inzichten over de werking van de geest en hersenen van de mens wordt de geboortehoroscoop gebruikt om het karakter en de huidige psychische problemen van iemand te verklaren en te behandelen.

Aan de hand van de astrologische geboortekaart wordt de persoonlijkheid bepaalt, het geeft een beter inzicht in de sterktes en zwaktes van de mens, en het kan ons ook bepaalde dingen over de toekomst vertellen. Dit mag men nochtans niet verwarren met waarzeggerij, omdat men vanuit vaste gegevens vertrekt, die reeds vanaf de geboorte zouden vaststaan.

Astrotherapeuten voorspellen dus geen gebeurtenissen die zich eventueel in de toekomst kunnen plaatsgrijpen. Wel wordt er naar het karakter gekeken, naar de ontwikkeling van een persoon, en hoe men de persoonlijkheid zou kunnen beïnvloeden.

Sommige astrotherapeuten verdelen, bijvoorbeeld, het menselijke brein in 10 astrologische onderverdelingen: de zon, de maan en acht planeten. Ze staan allemaal voor een aspect van jezelf, van je noden tot je houding ten opzichte van geld en relaties.

Nogmaals: astrotherapeuten voorspellen geen gebeurtenissen in de toekomst, maar kijken naar het karakter en de ontwikkeling van een persoon. Hierdoor kunnen ze een neiging in het leven van iemand zien: vergelijk het zo'n beetje met het bekijken van een weerbericht. Het is aan de persoon zélf om dit 'weerbericht' te gebruiken op een manier waar hij, of zij, zich het best bij voelt.



Is uw linkerzijde ook de mooiste zijde?

Geschreven door: Caroline Hoek

De linkerzijde van het gezicht wordt door anderen vaak als de mooiste zijde gezien. Dat concluderen wetenschappers.

De onderzoekers maakten foto’s van de linker- en rechterzijde van de gezichten van mannen en vrouwen. Proefpersonen kregen deze foto’s en aangepaste foto’s te zien. De aangepaste foto’s waren gespiegeld: de rechterzijde van het gezicht leek dus de linkerzijde en omgekeerd. De proefpersonen moesten aangeven hoe mooi ze het gezicht op de foto vonden.

Resultaten

En dat levert opvallende conclusies op. Zo bleken de proefpersonen een enorme voorkeur te hebben voor de linkerzijde van het gezicht. Niet alleen als het ging om originele foto’s, maar ook als het ging om gespiegelde foto’s. Ook maakte het niet uit of een man of vrouw op de foto’s pronkte: de linkerzijde werd zowel bij mannen als vrouwen als mooier gezien.

Pupil

Dat de proefpersonen de linkerzijdes echt mooier vonden, wordt bevestigd door een meting van hun pupillen. Wanneer we iets interessants zien – in dit geval: mooie gezichten – dan worden onze pupillen groter. Bij onplezierige beelden worden ze kleiner. De pupillen bleken inderdaad bij het zien van de linkerzijde van het gezicht groter te worden.

Maar waarom vinden mensen deze kant van het gezicht zo mooi? De onderzoekers vermoeden dat het alles te maken heeft met emoties. Met de linkerzijde van ons gezicht zijn we in staat om intensere emoties te vertonen. “En dat vinden kijkers prettig,” zo schrijven de onderzoekers in het blad Experimental Brain Research.

Bij Ohmpunctuur heb ik geleerd  dat linkerzijde van het lichaam de vrouwelijke ontvankelijke kant van is. Ik sluit me daarom aan bij de vermoedens van de onderzoekers. Met onze linkerzijde tonen we meer gevoel emotie.

Bron: Scientias.nl

Wat zegt uw geboortemaand over wie u bent?

Temperatuur, het aantal uren zonneschijn, de groenten die gegeten worden, de typische seizoensziektes... het tijdstip waarop we worden geboren heeft een grote invloed op onze ontwikkeling als baby en dus ook op onze toekomst.

De Los Angeles Times vatte een reeks wetenschappelijke onderzoeken samen die ons een kijk bieden op de manier waarop onze geboortemaand beïnvloedt wie we zijn:

Winter (21 december tot 20 maart):

Zwaarlijvigheid: Vooral de mannen die in deze periode geboren zijn neigen naar zwaarlijvigheid, aldus een studie van David Phillips van de universiteit van Southampton. 13,8% van de 1.750 mannen die aan de studie deelnamen konden als zwaarlijvig worden gecatalogeerd, terwijl dat bij de mannen die in de periode oktober  - december werden geboren maar 9,4% was. Bij vrouwen is de trend minder zichtbaar. De verklaring zou liggen in het feit dat winterkinderen een extra vetlaag ontwikkelen om de koude te trotseren.

Temperament: Uit een psychologisch onderzoek uit 2004 blijkt dat 20- tot 45-jarigen, die geboren zijn tussen oktober en maart, steeds op zoek gingen naar nieuwe impulsen, monotonie haatten en kitesurfen verkozen boven sudoku. Opmerkelijk genoeg verdween die drang naar het nieuwe eens ze de 45 waren gepasseerd. Het tijdstip waarop we worden geboren beïnvloedt ons temperament, al weten we nog niet juist waarom, zegt psycholoog Lars-Göran Nilsson van de universiteit van Stockholm, al heeft het ongetwijfeld te maken met onze niveaus van serotonine en dopamine, twee stoffen die door het brein worden aangemaakt.

Schizofrenie: uit onderzoek dat in 1999 in de New England Journal of Medicine werd gepubliceerd, blijkt dat mensen die begin maart zijn geboren in het noordelijk halfrond 11% meer kans maken om schizofrenie te ontwikkelen dan mensen die begin juni of begin december werden geboren. Aan de andere kant van de evenaar is dat patroon net omgekeerd, waardoor de oorzaak bij prenatale infecties wordt gelegd. De studie is ondertussen meer dan 200 keer gebruikt in andere studies. Mensen die in augustus en september geboren zijn hebben de minste kans om schizofrenie te ontwikkelen.


Lente (21 maart tot 21 juni)

Lengte: mensen die in de lente geboren worden zijn in het algemeen langer, aldus de antropoloog Gerhard Weber van de universiteit van Wenen. Hij bestudeerde de lengte van een half miljoen Oostenrijkse soldaten en ontdekte dat de langste rekruten in april waren geboren, de minst lange in oktober. Hoewel het verschil niet groot is (een halve centimeter), is het statistisch gezien significant.  Volgens Weber heeft het te maken met de melatonine die in het lichaam van de zwangere vrouw wordt aangemaakt en waarvan de productie wordt beïnvloed door het daglicht.

Multiple sclerosis: mensen die in de lente worden geboren hebben een grotere kans om multiple sclerosis te ontwikkelen, een ziekte die wordt veroorzaakt door een combinatie van genetische en milieufactoren. Ook de breedtegraad van de plaats waar je geboren bent speelt daarbij een rol. Zo ligt het risico op MS in het gematigde Australische Tasmanië vijf keer hoger dan in het subtropische Queensland. Een studie uit 2005 onder 17.874 Canadese en 11.502 Britse patiënten met MS concludeerde dat mensen die in mei geboren zijn een risico op het ontwikkelen van MS lopen dat 23% hoger ligt dan bij mensen die in november geboren werden. Verondersteld wordt dat een gebrek aan vitamine D in het tweede of derde trimester van de zwangerschap aan de oorsprong ligt.

Zomer (22 juni tot 22 september)

Slaapgewoonten: Mensen die tussen juni en september verjaren zijn - vergeleken met mensen die in de winter verjaren - avondmensen. Uit een studie onder 5.720 Europese studenten die in 2009 in het vakblad Sleep werd gepubliceerd, blijkt dat mensen die in augustus geboren werden gemiddeld 19 minuten later naar bed gaan dan mensen die in december zijn geboren. Dat zou komen omdat het tijdstip waarop we geboren worden onze circadiaanse klok regelt en ons lichaam aanpast aan langere dagen. Deze theorie wordt ondersteund door bijkomend onderzoek op muizen en door het feit dat Australische onderzoeken een omgekeerd evenredig effect meten. Echte nachtuilen worden dan weer sterk genetisch geprogrammeerd.

Linkshandigheid: Mensen die in de zomer of de lente worden geboren maken meer kans om linkshandig te zijn. In 1994 publiceerde het vakblad Perceptual and Motor Skills een studie met data van het Franse leger en Amerikaanse baseballspelers. Daaruit bleek dat 41.2% van alle linkshandigen in de vijf maanden van maart tot juli geboren waren en slechts 38.2% van alle rechtshandigen. Volgens de onderzoekers is het nog niet duidelijk waarom deze verschillen bestaan.

Diabetes: Kinderen die in de zomer geboren worden (voornamelijk in augustus) maken meer kans op het ontwikkelen van Type 1 diabetes, een aandoening waarbij het immuunsysteem de cellen gaat doden die insuline aanmaken. In een studie uit 1999 met 1.248 Zweedse kinderen die aan diabetes leden en die in de Archives of Disease in Childhood werd gepubliceerd, bleek dat er 24 patiënten meer waren die in augustus waren geboren en 33 minder die in oktober waren geboren. 

Herfst (23 september tot 21 december)

Levensverwachting: Wie in de herfst geboren is, maakt meer kans om lang te leven. In de Journal of Aging Research werd vorig jaar een studie gepubliceerd waarbij de geboortemaand van 1.574 honderdjarigen werd vegeleken met die van hun broers en zusters. Wat bleek? Broers en zusters van honderdjarigen die tussen september en november geboren waren maakten 30 tot 50% meer kans om honderd jaar te worden dan de broers en zusters die in maart geboren waren. Er zijn een reeks mogelijke oorzaken: seizoensziektes, temperatuur bij de geboorte of conceptie, vitamine D-niveaus en de voeding van de moeder tijdens de laatste maanden van de zwangerschap.

Allergieën: Scandinavische, Nederlandse en Japanse studies geven een hogere mate van allergieën aan bij kinderen die in de winter geboren zijn in vergelijking met kinderen die in de zomer geboren werden. Dokter Milo Vassallo, een expert die meer dan 1.000 patiënten onderzocht op de spoedafdeling van 3 ziekenhuizen in Boston, concludeert dat geboren worden in de herfst en de winter de kans op voedselallergieën met 53% verhoogt. Opnieuw zou vitamine D de bepalende factor zijn.  De twee betrouwbare bronnen van vitamine D zijn zonlicht en supplementen, dus de plaats waar iemand woont is belangrijk. Kinderen die in de herfst of winter in Brussel worden geboren lopen daarom meer risico dan kinderen in Barcelona.

Bron: Express.be

Verlies dierbare vergroot kans op hartaanval

Geschreven door Caroline Hoek

Wetenschappers hebben ontdekt dat we in de periode na het overlijden van een dierbare een aanzienlijk grotere kans op een hartaanval hebben.

De onderzoekers baseren hun conclusies op een onderzoek onder 2000 mensen. Alle proefpersonen hadden in de afgelopen vijf jaar een hartaanval gehad. De onderzoekers legden de proefpersonen vragenlijsten voor. Met de vragen hoopten ze te achterhalen wat de oorzaak van de hartaanval was.

Kansen

Uit het onderzoek blijkt dat het verlies van een dierbare kan leiden tot een hartaanval. De dag na het overlijden van een dierbare hebben mensen een 21 keer grotere kans op een hartaanval. In de eerste week na de dood van een geliefde hebben mensen een acht keer grotere kans op een hartaanval. Die kans neemt daarna af, maar blijft zeker nog een maand hoger dan normaal.

Emotie

Onderzoeker Elizabeth Mostofsky denkt dat wel te kunnen verklaren. “Een sterfgeval en rouw worden geassocieerd met meer depressieve, angstige en boze gevoelens en die gevoelens worden weer geassocieerd met een hogere hartslag en bloeddruk en veranderingen in het bloed.” Die veranderingen kunnen weer leiden tot bloedpropjes en dat alles kan leiden tot een hartaanval.

Bewustwording

Maar is daar ook iets aan te doen? De onderzoekers denken van wel. Zo kan het al helpen als mensen en hun naasten zich ervan bewust zijn dat hun hart in die moeilijke periode gevaar loopt. “Artsen, patiënten en families zouden zich bewust moeten zijn van het risico en ervoor moeten zorgen dat iemand die rouwt alle psychische en medische hulp krijgt die hij nodig heeft,” stelt onderzoeker Murray Mittleman.
Het volledige onderzoek van de wetenschappers is terug te vinden in het blad Circulation.

Bron: Scientias.nl